Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Ελιές σε μπουκάλι ανάλατες και γλυκές για υπερτασικούς

Εαν σας αρέσουν οι ελιές αλλά είστε υπερτασικοί σας έχω τη λύση!Εαν σας αρέσουν οι ελιές και βαριέστε να τις "τσακίσετε" και να αλλάζετε τα νερά τους...πάλι σας έχω την λύση!Για την ίδια λύση πρόκειται...αλλά και εσείς θα πρέπει να μου κάνετε μια χάρη...θα τις φτιάξουμε φέτος αλλά θα τις φάμε του χρόνου...γίνεται; Έτσι θα τις φτιάχνετε κάθε χρόνο και θα τρώτε της προηγούμενης χρονιάς.
Δε θέλω παράπονα...ούτε "τσάκισμα", ούτε ξεπίκρισμα, ούτε αλλαγή νερών και να είναι και γλυκιές και ανάλατες...
Τώρα που έρχεται το φθινόπωρο θα τις μαζέψετε πριν μαυρίσουν.Στο ενδιάμεσο πράσινο που πάει να να γίνει ροζ και ποικιλία κατά προτίμηση Καλαμών.

Υλικά
Δοχείο χωρητικότητας 1,5 λίτρου (συνήθως αναψυκτικών) ανάλογα με το πόσες θα μαζέψετε.
Αλάτι χοντρό
Λίγο ξινό

Εκτέλεση
Μαζεύουμε τις ελιές το φθινόπωρο πριν μαυρίσουν, πράσινο προς ροζ-μωβ χρωματάκι.Καθαρίζουμε από φύλλα και δάκο και τις πλένουμε πάρα πολύ καλά.
Στον πάτο του μπουκαλιού βάζουμε 1 κουταλιά της σούπας και λίγο στη μύτη, αλάτι χοντρό,και λίγο ξινό. Αρχίζουμε και γεμίζουμε το μπουκάλι με τις καθαρισμένες και πλυμένες ελιές. Μόλις γεμίσει το μπουκάλι συμπληρώνουμε όσο νερό πάρει, κλείνουμε το μπουκάλι και ανακατεύουμε σέικερ, να διαλυθούν το αλάτι και το ξινό.ΑΥΤΟ!και ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.Το ανοίγουμε σε ΕΝΑ χρόνο.
Και ένα μυστικό!Αφότου το ανοίξουμε το μπουκάλι και βγάλουμε τις ελιές τις διατηρούμε σε ηλιέλαιο μέσα σε τάπερ στο ψυγείο ΣΟΣ με ανοιχτό καπάκι για να μη μαλακώνουν και να μη μουχλιάζουν.Είναι πολύ γλυκές και ωραίες, χωρίς κόπο, ανάλατες για τους υπερτασικούς και κυρίως εύκολες.

Γλυκό του κουταλιού βύσσινο τραγανό ή γλυκό του κουταλιού κυδώνι ;

Γλυκό του κουταλιού βύσσινο, ιδανικό να συνοδεύσει μια μπάλα παγωτό καϊμάκι...τι λέτε; Να το δοκιμάσουμε; Ή μήπως γλυκό του κουταλιού κεράσι; Ό,τι και αν αποφασίσετε, με τον ίδιο τρόπο που θα πούμε εδώ θα το κάνετε. Όπως και το γλυκό του κουταλιού σταφύλι σουλτανίνα, και το γλυκό του κουταλιού κυδώνι κομμένο με μαχαίρι ή χοντρό ρεντέ.

Υλικά
Φρούτο και ζάχαρη σε αναλογία 1 : 1
Προσοχή στα φρούτα με κουκούτσι πρώτα πλένουμε με τα κοτσάνια τα φρούτα, ύστερα βγάζουμε τα κοτσάνια και τα κουκούτσια και μετά ζυγίζουμε.
Λίγο ξινό ( για να μη ζαχαρώσει)
Λίγη αμπαρόριζα και αποφλοιωμένα ωμά ολόκληρα αμύγδαλα (για το κυδώνι και τη σουλτανίνα)

Εκτέλεση
Σε μια μεγάλη κατσαρόλα και αφότου έχουμε ζυγίσει τα υλικά μας, στρώνουμε εναλλάξ σε στρώματα τη ζάχαρη και τα φρούτα (ζάχαρη-φρούτο-ζάχαρη-φρούτο κλπ).
Κλείνουμε την κατσαρόλα και τη βάζουμε στο ψυγείο για 24 ώρες.
Μετά τις 24 ώρες βγάζουμε από το ψυγείο, ρίχνουμε 1 φλυτζάνι του τσαγιού νερό και βάζουμε την κατσαρόλα στο μάτι της κουζίνας.Μόλις λιώσει η ζάχαρη και ΠΡΙΝ βράσει το μείγμα κατεβάζουμε από τη φωτιά, αφαιρούμε το φρούτο με στραγγιστή κουτάλα και το ζουμί που μένει το δένουμε να γίνει σιρόπι. ( Εδώ προσθέτουμε την αμπαρόριζα και τα αμύγδαλα όταν πρόκειται για το κυδώνι ή το σταφύλι).Αφού δέσει το σιρόπι, ρίχνουμε πάλι μέσα το φρούτο και το ξινό ίσα ίσα να πάρει μια βράση χωρίς να λιώσει το φρούτο.Για τα βάζα και την αποστείρωση και το πως βάζουμε το γλυκό μέσα στα βάζα, ακολουθούμε τη διαδικασία στη συνταγή Μαρμελάδα Δαμάσκηνο .
Για τα γλυκά του κουταλιού κολοκύθα, καρπούζι που μπαίνουν στον ασβέστη ακολουθούμε τη συνταγή Γλυκό του κουταλιού κολοκύθα .
Καλά κεράσματα.
 

Ντοματάκι σε βάζο (σεκοβέ το βιομηχανικό) και σάλτσα ντομάτας για όλο το χρόνο

Τώρα που είναι καλοκαίρι και οι ντομάτες και τα ντοματάκια είναι εποχής και σε αφθονία, φτιάχνουμε τις σάλτσες μας για όλο το χειμώνα. Ντοματάκι σεκοβέ (το λεγόμενο βιομηχανικό...πομοντόρι διαφορετικά) για όλο το χρόνο, για τις σαλάτες,τα λαδερά, τους ντάκους.

Υλικά
Γυάλινα βάζα με φαρδύ στόμιο πλυμένα
Ντοματάκια πομοντόρια (σε ποσότητα που θέλουμε)

Εκτέλεση
Βάζουμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα νερό να βράσει για το ζεμάτισμα.
Πλένουμε σε τρεχούμενο νερό τα ντοματάκια μας καλά.
Πετάμε τα ντοματάκια στο βραστό νερό για 2-3 λεπτά και τα μαζεύουμε με τρυπητή κουτάλα σε σουρωτήρι που πατάει μέσα σε ταψί. Ξεπετσιάζουμε τα ντοματάκια και τα σφίγγουμε λίγο να φύγουν τα ζουμιά.Ταυτόχρονα έχουμε σε ένα βαθύ ταψί δίπλα μας (ή σε κατσαρόλα) τα καθαρά και πλυμένα βάζα και τα γεμίζουμε με τα ντοματάκια. Αφότου γεμίσουμε όλα τα βάζα κλείνουμε τα καπάκια (πλυμένα και καθαρά).Βάζουμε νερό μέσα στο ταψί (ή στην κατσαρόλα, λίγο πιό κάτω από το στόμιο των βάζων ) και υφάσματα ανάμεσα στα βάζα να μη σπάσουν. Βάζουμε το ταψί με τα βάζα στο φούρνο, σε χαμηλή θερμοκρασία (~ 80- 100 Βαθμοί Κελσίου) περίπου για 50'-60' να πάρουν μια βράση και μέχρι να σφραγίσουν τα καπάκια ( τα καπάκια πρέπει να κάνουν καμπύλη προς τα κάτω, έτσι καταλαβαίνετε ότι πέτυχε η σφράγιση και τα ντοματάκια σας θα διατηρηθούν όλο το χρόνο χωρίς να χαλάσουν) -η γιαγιά Δόμνα προτείνει μπακίρα και χαμηλή φωτιά για τους παλαιότερους, νερό λίγο πιό κάτω από το στόμιο των βάζων και υφάσματα να μη τσουγκρίζουν τα βάζα.
ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ λοιπόν είναι τα βάζα να εχουν το ίδιο ύψος και γενικά να έχουν ομοιομορφία
Τα αφήνουμε να κρυώσουν και τα τοποθετούμε σε ράφια σε σκιερό και δροσερό μέρος. Για να ανοίξουμε ένα σφραγισμένο βάζο όπως έχουμε ξαναπεί, πρέπει να βάλουμε λίγο αέρα στο καπάκι.Με ένα μαχαίρι, ανοιχτήρι, πηρούνι ανοίγουμε το καπάκι από το στόμιο χωρίς να το χαλάσουμε. Παίρνει λίγο αέρα και ανοίγει. Χρησιμοποιούμε όση ποσότητα θέλουμε από τα ντοματάκια μας και τα υπόλοιπα τα διατηρούμε μέσα στο βάζο τους, στο ψυγείο, ρίχνοντας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο από πάνω πριν κλείσουμε ξανά το βάζο.
Το ντοματάκι είναι ωραίο ολόκληρο, έχει πλούσια σάρκα και τρώγεται απευθείας από το βάζο σε ντακοσαλάτα, αλλά και μαγειρεμένο σε όλα τα φαγητά μας.

Για τη σάλτσα ντομάτας
Ακολουθούμε την ίδια διαδικασία ζεμάτισμα-ξεπέτσιασμα αλλά μετά κόβουμε τη ντομάτα σε κομμάτια, την αφήνουμε στο σουρωτήρι να φύγουν τα πολλά υγρά και μετά αλέθουμε σε multi ή σε μύλο. Ρίχνουμε την αλεσμένη ντομάτα σε μεγάλη κατσαρόλα να βράσει.(Η γιαγιά Δόμνα ρίχνει και μια ασπιρίνη για συντήρηση στο μείγμα). Εαν θέλουμε προσθέτουμε κόκκινη πιπεριά σε κύβους ή καρότο τριμμένο στο ρεντέ ή μαϊντανό, σκόρδο και γενικά ό,τι μας ευχαριστεί. Εγώ προτιμώ σκέτη για να προσθέτω κάθε φορά στη βράση ό,τι θέλω.Αφότου βράσει η σάλτσα και ενώ είναι καυτή γεμίζω με κουτάλα, μέχρι πάνω σχεδόν, πλυμένα και καθαρά βάζα, κλείνω καλά με καθαρά και πλυμένα καπάκια και επιτόπου γυρίζω ανάποδα τα βάζα να ακουμπούν με το καπάκι στον πάγκο. Αφότου κρυώσουν τα τοποθετώ και αυτά σε σκιερό και δροσερό μέρος.
Έχουμε λοιπόν την μυρωδιά και τη φρεσκάδα της ώριμης ντομάτας εποχής όλο το χρόνο να τη χρησιμοποιήσουμε στα φαγητά μας.Στα κοκκινιστά ,στα λαδερά, στον κιμά.
Καλή επιτυχία.